Kontrola temperatury i uszczelek w chłodziarkach

Część 1. Pomiar temperatury

Wyświetlacz to nie wszystko

Sterownik pokazuje temperaturę w miejscu, w którym zamontowano czujnik – zwykle w strumieniu powietrza przy parowniku. Produkty na górnej półce, przy drzwiach albo w szufladzie mogą mieć inną temperaturę. Dlatego warto mieć niezależny, sprawdzony termometr i od czasu do czasu porównywać oba odczyty.

Jak mierzyć wiarygodnie

• Mierz temperaturę produktu lub „produktu zastępczego” – np. pojemnika z wodą postawionego na stałe na środkowej półce.
• Odczytuj po zamknięciu drzwi i odczekaniu kilkunastu minut, nie tuż po załadunku.
• Sprawdzaj kilka miejsc: górę, dół, okolice drzwi. W stołach chłodniczych – każdą komorę lub szufladę.
• W stołach sałatkowych i do pizzy mierz temperaturę w pojemnikach GN w nadstawie, bo tam produkt jest najbardziej narażony.
• Termometr przechowuj czysto i sprawdzaj jego wskazania zgodnie z procedurami lokalu.

Rejestr odczytów

Prosty rejestr – data, godzina, urządzenie, odczyt, podpis – to podstawa większości systemów bezpieczeństwa żywności. Z perspektywy serwisu ma jeszcze jedną zaletę: pokazuje trend. Jeśli temperatura w szafie przez tydzień rosła o pół stopnia dziennie, technik od razu wie, że szuka przyczyny narastającej (np. oszronienia albo zabrudzenia skraplacza), a nie nagłej awarii. Rejestr warto mieć pod ręką przy zgłoszeniu usterki.

Jak czytać odchylenia

Najczęstsze błędy przy pomiarach

• Pomiar powietrza zaraz po otwarciu drzwi – wynik zawsze wyjdzie zawyżony.
• Termometr położony przy samym nawiewie wentylatora – wynik wyjdzie zaniżony.
• Pomiar tylko w jednym miejscu dużej, dwudrzwiowej szafy.
• Wpisywanie do rejestru odczytu z wyświetlacza bez okresowego sprawdzenia go termometrem.
• Brak zapisu godziny – bez niej trudno powiązać wzrost temperatury z dostawą, szczytem albo odszranianiem.

Część 2. Kontrola uszczelek

Uszczelka drzwi to granica między komorą a gorącą kuchnią. Pracuje w trudnych warunkach: setki otwarć dziennie, uderzenia wózkami i pojemnikami, środki myjące, tłuszcz. Z czasem twardnieje, pęka w narożnikach, odkleja się albo traci magnes.

Test kartki papieru

1. Włóż kartkę papieru między uszczelkę a ramę i zamknij drzwi.
2. Pociągnij kartkę. Powinna stawiać wyraźny opór.
3. Powtórz w kilku miejscach na każdej krawędzi – szczególnie w narożnikach i od strony zawiasów.
4. Miejsca, w których kartka wysuwa się swobodnie, zapisz lub zaznacz.

Oględziny

• pęknięcia, rozdarcia, ubytki – zwłaszcza w dolnych narożnikach;
• odkształcenia i „spłaszczenia” uszczelki;
• odklejenie lub wysunięcie z rowka;
• szron, kropelki wody lub ślady pleśni wzdłuż uszczelki;
• drzwi, które same się nie domykają lub odbijają.

Czyszczenie uszczelek

Myj uszczelki ciepłą wodą z łagodnym detergentem dopuszczonym do kontaktu z żywnością, miękką ściereczką, i dokładnie osusz. Nie używaj ostrych narzędzi do czyszczenia fałd, rozpuszczalników ani silnie zasadowych środków – przyspieszają starzenie gumy. W stołach chłodniczych sprawdź też uszczelki szuflad i ich prowadnice – zablokowana szuflada nie dociśnie uszczelki.

Czego nie robić

• Nie przyklejaj uszczelki klejem ani taśmą – utrudnisz wymianę i mycie.
• Nie reguluj zawiasów drzwi bez instrukcji producenta.
• Nie zmieniaj nastawy sterownika, żeby „nadrobić” nieszczelność.
• Nie otwieraj obudowy w poszukiwaniu czujnika temperatury.

Prosty plan kontroli

Częstotliwości w tabeli to propozycja – dostosuj je do swoich procedur. Jeżeli kontrola pokazuje odchylenia, a proste działania nie pomagają, umów diagnostykę chłodziarki. W razie przekroczenia zakresu temperatur przenieś produkty do sprawnego urządzenia, trzymaj drzwi zamknięte i monitoruj temperaturę.